براساس پژوهشی متاخر سیاهچاله ها می توانند به ابهت یک کهکشان باشند

براساس نتایج پژوهشی جدید، سیاهچاله های عظیم (SLABها) می توانند بود داشته باشند. این سیاهچاله ها از سیاهچاله های غو ل آسای مرکز کهکشان ها هم مبصر تر هستند. پژوهشی به رهبری پروفسور برنارد کار از دانشکده ی فیزیک و نجوم دانشگاه کویین مری انگلستان همراه با اف کانل (مونیخ) و ال ویسینلی (فراسکاتی ایتالیا)، لباس گیری SLAB ها و ابعاد احتمالی آن ها را معاینه کرد. شواهدی مبنی بر حیات سیاهچاله های غول آسا (SMBH) در هسته ی کهکشان ها وجود دارد که خطا آن ها یک میلیون تا ده میلیارد طبق خورشید است. وجود SLAB های بزرگ تر از سیاهچاله های مرکز کهکشان می تواند ابزاری قدرتمند برای آزمایش های کیهانی و گشایش حس ما از جهان آغازین فراهم درنگ.ایده های چالش برانگیز موجود

طبق یافته های قبلی، SMBHها در کهکشان میزبان شکل می گیرند و ابعاد آن ها با بلعیدن ستاره ها و سرگین اطراف یا از طریق ادغام با سیاهچاله های دیگر بزرگ تر می شود. درون این صورت، حد بیشتری برای ابعاد آن ها وجود دارد که بیش از ۱۰ میلیارد جرم خورشیدی خواهد وجود.مقاله های مرتبط:۱۰ یافته ارشد درباره ی سیاه چاله ها در سال ۲۰۲۰کشف دورترین سیاه چاله در فاصله ۱۲ میلیارد سال نوری

داخل پژوهش یادشده، پژوهشگران حدس دیگری برای لباس گیری SMBH ها مطرح می کنند که از این حد هم فراتر می رود. طبق شواهد، این طور SLAB هایی احتمالا در دنیا آغازین و حتی قبل از کهکشان های دیگر شکل گرفته اند. سیاهچاله های آغازین از ستاره های در حال فروپاشی تشکیل نمی شوند و کلکسیون ی وسیعی از جرم ها از سیاهچاله های بسیار کوچک تا سیاهچاله های مجلل را دربر می گیرند. پروفسور برنارد کار می گوید:می دانیم سیاهچاله ها با مجموعه ی وسیعی از خطا ها وجود دارند؛ به طوری که SMBH داخل ابعاد چهار میلیون خطا خورشیدی داخل مرکز کهکشان خودمان راحتی دارد. با اینکه شواهدی بخاطر SLAB ها بود ندارد، از کار افتادن آن ها دور از تمایل نیست و ممکن است خارج از کهکشان ها و در فضای میان کهکشانی صبر داشته باشند. با این حال، ایده ی SLAB ها تاکنون نادیده محزون شده است؛ در حاصل گزینه هایی برای چگونگی شکل گیری SLAB ها پیشنهاد می دهیم و امیدواریم پژوهشمان آغازی برای استیناف های دیگر در این حوزه باشد.درک ماده ی تاریک

ماده ی تاریک نزدیک بوسیله ۸۰ درصد از جرم گیتی را تشکیل می دهد. بوسیله عقیده ی پژوهشگران، با اینکه نمی توان ماده ی تاریک را دید، براساس آثار گرانشی آن بر مواد مرئی مشابه ستاره ها و کهکشان ها می قابلیت بوسیله وجودش معلول برد. بااین حال، هنوز نمی دانیم ماده ی تاریک دقیقا چیست.

سیاهچاله های آغازین یکی از گزینه های احتمالی برای ماده ی تاریک هستند. ایده ی بود آن ها به دهه ی ۱۹۷۰ باز می گردد؛ یعنی زمانی که پروفسور فرمان و پروفسور استیون هاوکینگ این فرضیه را نمایش دادند: درون لحظات آغازین جهان، نوسان های موجود در خلل وفرج دار به فروپاشی برخی مناطق و تحول آن ها به سیاهچاله منجر شده اند. درپایان، پروفسور فقره اخبار می یواش:SLABها به خودیِ خویشتن نمی توانند ماده ی تاریک را به وجود بیاورند؛ ولی اگر حیات داشته باشند، بوسیله مفاهیم مهمی درباره ی دنیا آغازین می استعداد رسید و منطقی است که سیاهچاله های آغازین ریختگی تر تشکیل دهنده ی ماده ی تاریک باشند.بیشتر بخوانید:اسپیس ایکس در پرتابی رکوردشکن، ۱۴۳ ماهواره را با یک موشک به هوا فرستاداسپیس ایکس با پرتاب دسته هفدهم استارلینک، رکورد مصرف مجدد از فالکون ۹ را شکستستاره شناسان چیره شدند سیاره ای فراخورشیدی با سه گانه خور کشف کننداحتمال وجود حیات در مدار کوتوله های سرخ چقدر است؟ویرجین اوربیت با ارسال موشک به فضا از ذیل بوئینگ ۷۴۷، ایده پرتاب هوایی را زنده می بطی ء