۴۵ دقیقه گریه تنهایی پشت دوربین گوشی | روایت جالب یک تشریفات ختم در لایو اینستاگرام

بوسیله گزارش همشهری آنلاین بوسیله نقل از روزنامه شهروند، می گویند خاک سرد است. از قدیم می گفتند. از ابد می گفتند بعد از اجل عزیز، دیدن خاکسپاری او مشتعل بازماندگان را کمینه می نرم. می گفتند زاری کردن در رسم سومین و هفتمین و چهلمش، جان را سبک می کند. قدیمی ها فکر می کردند حین اجل گران کردن باید بر بازمانده هایش ماند. باید مجبورشان کرد گریه کنند، باید این قدر برایشان تذکر بلای ناگهانی خواند تا رفته رفته بیرونی سندیت پر اب شود. باید این احترام دم به حین گریه هایشان آمد که آلام پایگاه اندک شود. شاید اگر فروردین ٩٩ غم می شد حرف باستانی ها را اکید گرفت، دردهای زهرا ٥٠ روز سپس از مرگ شوهرش کم می شد. شاید اگر دوستان و آشناهایش از سمنان سراغش را محزون بودند، سپس از گذشت ٥٠روز بوسیله زهرای قبل از اجل همسر نزدیک تیز می شد. اما نشد؛ گهگاهی، زنگی، پیام تصویری از دوستانش فرمان عادات سوم و هفتمین و چهلم را پیدا کرد. چهار خرابه ساختمانی تضرع هایش را دیدند و اسباب اتاق ها حکم آنهایی را پیدا کردند که قرار بود ثانیه به دم گریه هایش بگذارند تا او سبک شود. اما نشد. هشدارهای گشت ابراز نیافته

روز شروع فقط دو نفر بودند، آنهایی که کرونا زندگی شان را برای همیشه گرفته بود. رفته رفته عدد روی عدد آمد، عددهایی که فقط قرائت می شدند بدون اینکه حسی در قرائت پایگاه باشد. تا لحظه نگارش این گزارش ٨هزارو٢٨١ نفر را کرونا کشته است. مردم هایی که هرکدام خانواده ای داشتند و دوستانی و آشنایانی. پروتکل های وزارت بهداشت می گفت تنها اعضای درجه یک خانواده حق دخول بوسیله گورستان را داشتند. مساجد، تالارها و مهمانخانه ها امانت شدند. قلق از مرگ سایه انداخته روی سر دوستان و آشنایان و بازماندگان. کسی متقاضی دیدار نبود. درون آن روشنایی اما هشدار دنبال هشدار بود. بانگ فاتحه را جامعه شناسان، روانپزشکان و روانشناسان دادند. «در ایام کرونایی خانواده های داغدار محدودیت هایی دارند. تپش از انتشار ویروس توسط کالبد متوفی موجب انفراد در فرآیند دفن و خداحافظی با فرد از دست رفته می شود. از دیگر سو امکان برگزاری تشریفات سوگواری معمول و جمع شدن افراد درون مراسم سوم، هفتم، چهلم و رفت وآمد دوستان و نزدیکان از بین رفته است. هیجانات سلبی و دردناک باید توسط روان انسان محلول و فصل شود، در صورتی که وضعیت هضم یا حل و فصل هیجانات سلبی فراهم نباشد، ماخذ برای بروز فرآیند سوگ پیچیده یا بروز نشده، مهیا خواهد شد.» اینها را مریم رسولیان، مهتر اتحادیه روانپزشکان ایران پانزدهم فروردین بوسیله ایلنا گفته و هشدار داده بود که سوگ بروز نیافته می تواند به مصیبت کشنده مسئله بدل شود. ولی چند روز سپس کیانوش جهانپور، سخنگوی وزارت بهداشت درباره عالمگیر سندرم سوگ ابراز نیافته هشدار عدالت و از روانشناسان بخاطر درمان آن کمک اشتیاق. در انزوا و آنلاین زاری کردن

کارگروه ها یکی پس از دیگری درون وزارت بهداشت تشکیل شدند، روانشناس، اجتماع شناس و روانپزشک. هرچند فردی روزهای ابتدای عالمگیر ویروس کرونا کمتر می شد، اما آمار مرگ ومیر، انسان را نگران کرده بود. شدت نگرانی ها، انزوا را به انسان یاد داده حیات. در انزوا به کنسرت آنلاین رفتن، در انزوا به کلاس درس آنلاین رفتن، انزوا و اینترنتی تو موزه های دنیا سرک کشیدن. وضع حل کارگروه های روان هم ایجاد اساس ای برای سوگواری آنلاین وجود. در انزوا بخاطر هر عزیزی که مرده، در اینترنت زاری کردن. تسهیل گران سوگواری آنلاین

سرانجام عادت نامه ای ایجاد شد. هلال احمر در ابتدا پای کار آمد و برای از دست رفتگان تشریفات  سوگواری برگزار کرد. سوگواری آنلاین درون تهران هم بوسیله زعم کارشناسان به رخساره آزمایشی اجرایی شد. شهرداری تهران شده بود تسهیل گر این جنس سوگواری ها. «این مراسم با همکاری اداره کل سلامت شهرداری تهران انجام می شد. بوسیله مناطق متنوع شهرداری تهران اعلام کرده بودیم با قوم هایی که عزیزان گیرایی را از مشت دادند، تماس بگیرند و شروع شوند که آیا برای برگزاری مراسم گردش آنلاین تمایل دارند یا نه؟» اینها را مهدی قربانی، معاون اداره فرهنگی و اجتماعی شهرداری تهران بوسیله «شهروند» می گوید. «چندی از خانواده ها اخبار آمادگی کردند و بعضی دیگر تمایلی بوسیله اجرای این سنت نداشتند، مواردی غم بود که خود خانواده ها وفاق می گرفتند و می خواستند که برایشان مراسم برگزار کنیم.» قربانی می گوید که بعضی مناطق شهرداری مشابه منطقه ٨ و ١٣ جزو اولین مناطقی بودند که بخاطر سوگ آنلاین رفتار کردند. لایوهایی با ٢٠٠ مخاطب    

سوگ آنلاین فرآیندی مدرن بود. این را مرتضی شیربک، مدیر فرهنگی شهرداری منطقه١٣ در ابتدای گپ هایش می گوید. «سه گانه نفر از اعضای درجه یک قوم را طلبیدن می کردیم، در یکی از سراهای محله منطقه، یک قاری قرآن، یک سخنران و یک مداح را دعوت می کردیم، در ابتدای مراسم تمثال فرد متوفی را با شمع و خرما جلوی سخنران می گذاشتیم و از زمان مقدمه مراسم، لایواینستاگرام را روشن می کردیم تا اعضای دورتر خانواده متوفی و حتی آشنایان و دوستانش مراسم را به عارض زنده سیاحت کنند. از اعضای منصب یک خانواده می خواستیم با تعظیم بور اجتماعی در پهلو یکدیگر بنشینند.» شیربک می گوید تاکنون بخاطر چهار خانواده در روزهای مختلف هفته سوگ آنلاین برگزار کرده اند. او می گوید: «بخاطر برگزاری عادات بین هیچگاه خانواده ای اجبار نداشتیم، استقبال میان قوم ها هم طوری بود که چند نفر از اعضای یک خانواده می آمدند ولی تو لایو اینستاگرام معمولا تا ٢٠٠ نفر هم دیدار داشتیم. اغلب غصه آشنایان بی مانند بودند زیرا ما از قبل اعلام می کردیم که قرار است چنین مراسمی را برگزار کنیم و آنها در ساعت معین آنلاین می شدند و آن را می دیدند.» شیربک البته می گوید که این مراسم تنها تو ماه رمضان عمل شده زیرا زمان شیوه روزنامه تا همان کتاب بوده، تا اختتام اردیبهشت ماه، مراسم٣٠ تا ٤٥ دقیقه بخاطر خانواده متوفی برگزار می شد. ٤٥ دقیقه گریه کردیم

علی یکی از کسانی است که درون زمان مسری ویروس کرونا، دوستش را که پارکبان بود از دست عدل. او به «شهروند» می گوید در مراسم گردش آنلاینی که منطقه١٣ برای محمد برگزار کرد، حضور داشته زیرا خانواده محمد از عزاداری آنلاین استقبال نکرده بودند، غم این اتفاق را مناسب نمی دانستند و از آن رضایت نداشتند و اندوه تمایل نداشتند که از اسلامشهر به تهران بیایند و تو تشریفات شرکت کنند: «من و یکی دیگر از همکاران داخل سرای محله نشستیم و در طولانی مدت ٤٥ دقیقه ای که مراسم برگزار شد گریه کردیم. قرین رسم ختم درون کنیسه. دو نفر بیشتر در رسم ماتم جناب پیدا نکردیم و تا اینکه اعضای قوم مرحوم ترجیح دادند از اینترنت رسوم را ببینند.» او که بعد از مراسم با خانواده منصب یک متوفی داخل ارتباط بوده می گوید آنها و دوستان مرحوم تو لایو اینستاگرام مراسم را زنده تماشا کرده بودند و از آن رضایت داشتند. استقبال کمتر برای سوگواری آنلاین

به رغم حرف های علی اما استقبال از برگزاری رسم گشت آنلاین آنچنان که باید پرتعداد نبود. داخل هر منطقه شاید چند خانواده خواسته بودند که بخاطر عزیزان شان تشریفات سوگواری اینترنتی برگزار شود: «از روز اولی که کار تفرج آنلاین را مبدا کردیم تصور می کردیم به دلیل مسائل فرهنگی آنچنان که باید از رسم استقبال نشود.» اینها را قربانی می گوید. او معتقد است که سوگ آنلاین در خانواده های ایرانی مسأله جا افتاده ای حلق و فرهنگ ما سوگواری پرسنل را پذیرفته نه رسوم چند نفره ای که در اینترنت برگزار می شود. او در میانه های صحبتش به رایگان بودن این رسوم هم اشاره می کند ولی این مسأله هم برای بسیاری از قوم هایی که افضل کرونایی یا غیرکرونایی داشتند توجیهی برای سوگ آنلاین نشده. «در بیشتر مناطق شهرداری تهران مواردی از این عزا آنلاین برگزار شد؛ تمام خرج ها اعم از حضور مداح و قاری و سخنران را حزن خود شهرداری پرداخت کرد، مگر در مواردی خاص که خانواده اصراری پهلو حضور سخنرانی خاص داخل رسوم داشت.» او می گوید رسوم عمدتا در مساجد یا سراهای کوچه ای برگزار می شد که بتوان در آن اینترنت را هم تأمین کرد. «درباره دنباله این فرآیند سوگواری آنلاین همه چیز به نظر ستاد ملی مقابله با کرونا بستگی دارد، اگر محدودیت ها سخت تر شود، احتمال تداوم این عادات حزن وجود دارد.»

می گویند خاک سرد است. این عرض سرد که مشتعل عزیز را اندوه سرد می درنگ. اما شاید سردی خاک برای آنهایی که داخل ساعت کرونا رفتند، شاداب مرطوب انجام کند. مشقت که به رویت می رسد ماتم آنلاین هم چاره ای برایش نبود.