۴۵ دقیقه گریه انزوا قفا دوربین گوشی | روایت جالب یک عادات ختم تو لایو اینستاگرام

به گزارش همشهری آنلاین بوسیله نقل از نامه شهروند، می گویند مقبره سرد است. از قدیم می گفتند. از همیشه می گفتند بعد از مرگ عزیز، دید خاکسپاری او مشتعل بازماندگان را کمتر می بطی ء. می گفتند تضرع کردن در رسم سوم و هفتم و چهلمش، جان را استیل می کند. باستانی ها فکر می کردند لحظه اجل عزیز باید به خشکی امدن بازمانده هایش ماند. باید مجبورشان کرد زاری کنند، باید این حیثیت برایشان تذکر بیماری خواند تا رفته رفته دل شان رقیق شود. باید این شرف دم به دم گریه هایشان آمد که آلام شان کم شود. شاید اگر فروردین ٩٩ هم می شد حرف قدیمی ها را جدی گرفت، دردهای زهرا ٥٠ روز بعد از اجل شوهرش کم می شد. شاید اگر دوستان و آشناهایش از سمنان سراغش را گرفته بودند، بعد از گذشت ٥٠روز به زهرای قبل از مرگ همسر نزدیک پر حرارت می شد. ولی نشد؛ گهگاهی، زنگی، پیام تصویری از دوستانش فقره سنت سومین و هفتمین و چهلم را صریح کرد. چهار دیوار مسکن زاری هایش را دیدند و ادوات اتاق ها حکم آنهایی را پیدا کردند که قرار بود لمحه بوسیله لمحه گریه هایش بگذارند تا او ریختگی شود. ولی نشد. هشدارهای ماتم ابراز نیافته

روز اول فقط دو نفر بودند، آنهایی که کرونا عمر شان را برای همیشه گرفته وجود. رفته رفته عدد روی عدد آمد، عددهایی که فقط قرائت می شدند عاری اینکه حسی در قرائت موجودی باشد. تا نفس نگارش این گزارش ٨هزارو٢٨١ نفر را کرونا کشته است. مردم هایی که هرکدام قوم ای داشتند و دوستانی و آشنایانی. پروتکل های وزارت بهداشت می گفت تنها اعضای درجه یک خانواده حق ورود بوسیله قبرستان را داشتند. مساجد، تالارها و رستوران ها بسته شدند. ترس از اجل سایه انداخته روی سر دوستان و آشنایان و بازماندگان. کسی خواستگار دیدار نبود. درون آن سو اما اعلام خطر تعاقب هشدار بود. بانگ اول را جامعه شناسان، روانپزشکان و روانشناسان دادند. «در ایام کرونایی خانواده های داغدار محدودیت هایی دارند. ترس از پاشیدن ویروس توسط بدنه متوفی سبب محدودیت داخل فرآیند دفن و خداحافظی با بی تا از دست رفته می شود. از دیگر روشنایی امکان برگزاری مراسم سوگواری معمول و جمع شدن افراد داخل تشریفات سوم، هفتم، چهلم و رفت وآمد دوستان و نزدیکان از بین رفته است. هیجانات منفی و دردناک باید توسط روان مردم حل و فصل شود، درون صورتی که شرایط هضم یا حل و گسستگی هیجانات منفی فراهم نباشد، زمینه برای بروز فرآیند تفرج پیچیده یا بروز نشده، مجهز خواهد شد.» اینها را مریم رسولیان، رئیس انجمن روانپزشکان ایران پانزدهم فروردین بوسیله ایلنا گفته و اعلام خطر داده بود که سوگ ابراز نیافته می تواند به مصیبت مهلک روانی بدل شود. اما چند روز بعد کیانوش جهانپور، سخنگوی وزارت بهداشت درباره شیوع سندرم گردش ابراز نیافته بانگ داد و از روانشناسان برای درمان آن کمک گرایش. درون انزوا و آنلاین گریه کردن

کارگروه ها یکی پس از دیگری در وزارت بهداشت تشکیل شدند، روانشناس، اجتماع شناس و روانپزشک. هرچند فردی روزهای ابتدای شیوع ویروس کرونا کمینه می شد، اما آمار مرگ ومیر، آدم را نگران کرده حیات. شدت نگرانی ها، انزوا را به مردم یاد داده وجود. درون انزوا به کنسرت آنلاین رفتن، در انزوا بوسیله کلاس درس آنلاین رفتن، انزوا و اینترنتی در موزه های دنیا سرک کشیدن. راه حل کارگروه های گویا غصه خلق مبنا ای برای سوگواری آنلاین بود. داخل انزوا بخاطر هر عزیزی که مرده، درون اینترنت گریه کردن. تسهیل گران سوگواری آنلاین

ته شیوه مجله ای ایجاد شد. هلال احمر در ابتدا پای کار آمد و بخاطر از دست رفتگان عادات  سوگواری برگزار کرد. سوگواری آنلاین در تهران غم بوسیله زعم کارشناسان به صورت آزمایشی اجرایی شد. شهرداری تهران شده بود تسهیل گر این نوع سوگواری ها. «این مراسم با همکاری سازمان کل سلامت شهرداری تهران ارتکاب می شد. به مناطق متنوع شهرداری تهران اخبار کرده بودیم با خانواده هایی که عزیزان سندیت را از دست دادند، ربط بگیرند و مطلع شوند که آیا برای برگزاری تشریفات سوگ آنلاین تمایل دارند خواه نه؟» اینها را مهدی قربانی، معاون اداره فرهنگی و مدنی شهرداری تهران بوسیله «شهروند» می گوید. «چندی از قوم ها اعلام آمادگی کردند و بعضی دیگر تمایلی به اجرای این مراسم نداشتند، مواردی اندوه حیات که خود قوم ها تماس می گرفتند و می خواستند که برایشان رسوم برگزار کنیم.» قربانی می گوید که بعضی مناطق شهرداری شبیه منطقه ٨ و ١٣ جزو بدوی مناطقی بودند که برای تفرج آنلاین اقدام کردند. لایوهایی با ٢٠٠ مخاطب    

ماتم آنلاین فرآیندی مدرن حیات. این را مرتضی شیربک، مدیر فرهنگی شهرداری منطقه١٣ درون ابتدای گپ هایش می گوید. «سه نفر از اعضای درجه یک خانواده را طلبیدن می کردیم، تو یکی از سراهای محله منطقه، یک قاری قرآن، یک سخنران و یک مداح را فراخوانی می کردیم، داخل ابتدای مراسم شمایل بی مانند متوفی را با شمع و خرما جلوی سخنران می گذاشتیم و از زمان شروع مراسم، لایواینستاگرام را مشهود می کردیم تا اعضای دورتر خانواده متوفی و تا اینکه آشنایان و دوستانش مراسم را به صورت زنده سیاحت کنند. از اعضای منصب یک خانواده می خواستیم با بزرگداشت بور مدنی درون کنار یکدیگر بنشینند.» شیربک می گوید تاکنون بخاطر چهار قوم داخل روزهای متنوع هفته سوگ آنلاین برگزار کرده اند. او می گوید: «برای برگزاری سنت بین هیچ خانواده ای اکراه نداشتیم، استقبال میان خانواده ها بی قراری طوری وجود که چند نفر از اعضای یک خانواده می آمدند اما در لایو اینستاگرام معمولا تا ٢٠٠ نفر تیمار بازدید داشتیم. اغلب هم آشنایان بی همتا بودند زیرا ما از قبل اعلام می کردیم که استراحت است چنین مراسمی را برگزار کنیم و آنها در ساعت رک آنلاین می شدند و آن را می دیدند.» شیربک البته می گوید که این مراسم تنها در ماه رمضان عمل شده زیرا زمان قانون روزنامه تا همان کتاب بوده، تا آخر اردیبهشت ماه، مراسم٣٠ تا ٤٥ دقیقه برای خانواده متوفی برگزار می شد. ٤٥ دقیقه زاری کردیم

علی یکی از کسانی است که داخل زمان شیوع ویروس کرونا، دوستش را که پارکبان بود از دست داد. او بوسیله «شهروند» می گوید داخل مراسم سوگ آنلاینی که منطقه١٣ برای محمد برگزار کرد، حضور داشته زیرا خانواده محمد از گردش آنلاین استقبال نکرده بودند، اندوه این اتحاد را مناسب نمی دانستند و از آن رضایت نداشتند و هم تمایل نداشتند که از اسلامشهر به تهران بیایند و تو سنت شرکت کنند: «غلام و یکی دیگر از همکاران داخل سرای محله نشستیم و در تمام مدت ٤٥ دقیقه ای که تشریفات برگزار شد گریه کردیم. مثل مراسم ختم در کنیسه. دو نفر بیشتر تو تشریفات سوگ حضور رک نکردیم و حتی اعضای قوم مرحوم ترجیح دادند از اینترنت رسوم را ببینند.» او که پس ازآن از مراسم با خانواده درجه یک متوفی در وفاق بوده می گوید آنها و دوستان مرحوم داخل لایو اینستاگرام رسم را زنده سیاحت کرده بودند و از آن رضایت داشتند. استقبال کم بخاطر سوگواری آنلاین

به رغم حرف های علی ولی استقبال از برگزاری مراسم عزا آنلاین آنچنان که باید پرتعداد نبود. درون هر منطقه شاید چند خانواده خواسته بودند که برای عزیزان شان مراسم سوگواری اینترنتی برگزار شود: «از روز اولی که کار تفرج آنلاین را شروع کردیم تخیل می کردیم به برهان مسائل فرهنگی آنچنان که باید از مراسم استقبال نشود.» اینها را قربانی می گوید. او معتقد است که گشت آنلاین داخل خانواده های ایرانی مسأله مکان بی ریا ای نیست و اتیکت ما سوگواری جمعی را پذیرفته خیر مراسم چند نفره ای که درون اینترنت برگزار می شود. او درون میانه های صحبتش به مجانی بودن این مراسم هم اشاره می کند اما این مسأله هم برای بسیاری از خانواده هایی که عزیز کرونایی خواه غیرکرونایی داشتند توجیهی برای گشت آنلاین نشده. «در بیشتر مناطق شهرداری تهران مواردی از این گشت آنلاین برگزار شد؛ کامل هزینه ها اعم از جناب مداح و قاری و سخنران را حزن خود شهرداری صیقل کرد، مگر در مواردی خاص که خانواده اصراری بر حضور سخنرانی خاص در رسوم داشت.» او می گوید مراسم عمدتا تو مساجد یا سراهای محله ای برگزار می شد که بتوان درون آن اینترنت را بی آرامی تأمین کرد. «درباره امتداد این فرآیند سوگواری آنلاین همگی چیز بوسیله نظر ستاد ملی مقابله با کرونا ربط دارد، اگر محدودیت ها سخت خیس شود، احتمال تداوم این مراسم هم وجود دارد.»

می گویند خاک سرد است. این قدر سرد که داغ گرامی را هم سرد می بطی ء. اما شاید خنکی مزار برای آنهایی که در روزگار کرونا رفتند، سخت تر ارتکاب نرم. محنت که به نظر می رسد ماتم آنلاین بی قراری چاره ای برایش نبود.