۴۵ دقیقه تضرع تنهایی پشت دوربین گوشی | روایت جالب یک مراسم ختم در لایو اینستاگرام

به گزارش همشهری آنلاین بوسیله نقل از روزنامه شهروند، می گویند قبر سرد است. از ابد می گفتند. از قدیم می گفتند بعد از مرگ عزیز، دید خاکسپاری او داغ بازماندگان را کم می نرم. می گفتند تضرع کردن درون مراسم ثالث و هفتم و چهلمش، جان را سبک می کند. باستانی ها فکر می کردند حین مرگ عزیز باید پیاده شدن بازمانده هایش ماند. باید مجبورشان کرد زاری کنند، باید این قدر برایشان ذکر بلای ناگهانی خواند تا رفته رفته بیرونی پایگاه رقیق شود. باید این ناموس نفس بوسیله دم گریه هایشان آمد که آلام شان کم شود. شاید چنانچه فروردین ٩٩ هم می شد حرف قدیمی ها را جدی گرفت، دردهای زهرا ٥٠ روز سپس از مرگ شوهرش کمینه می شد. شاید اگر دوستان و آشناهایش از سمنان سراغش را گرفته بودند، پس ازآن از عفو ٥٠روز بوسیله زهرای قبل از مرگ شوهر نزدیک تر می شد. اما نشد؛ گهگاهی، زنگی، پیام تصویری از دوستانش کار رسوم ثالث و هفتم و چهلم را جلوه گر کرد. چهار خرابه خانه گریه هایش را دیدند و اسباب حجره ها حکم آنهایی را پیدا کردند که قرار بود لمحه به لحظه گریه هایش بگذارند تا او سبک شود. اما نشد. هشدارهای سوگ ابراز نیافته

روز مقدمه فقط دو نفر بودند، آنهایی که کرونا عمر شان را بخاطر همیشه پژمان وجود. رفته رفته مغز روی عدد آمد، عددهایی که فقط قرائت می شدند عاری اینکه حسی در قرائت شان باشد. تا لحظه نگارش این گزارش ٨هزارو٢٨١ نفر را کرونا کشته است. انسان هایی که هرکدام خانواده ای داشتند و دوستانی و آشنایانی. پروتکل های وزارت بهداشت می گفت عزب اعضای درجه یک خانواده ضایع ورود به قبرستان را داشتند. مساجد، تالارها و رستوران ها بسته شدند. اضطراب از اجل سایه انداخته روی سر دوستان و آشنایان و بازماندگان. کسی طالب دیدار نبود. تو آن روشنایی اما هشدار پشت اعلام خطر وجود. هشدار اول را جامعه شناسان، روانپزشکان و روانشناسان دادند. «در ایام کرونایی قوم های داغدار انفراد هایی دارند. اضطراب از گستردن ویروس توسط هیکل متوفی علت محدودیت داخل فرآیند تدفین و خداحافظی با بی مانند از مشت رفته می شود. از دیگر سو امکان برگزاری رسوم سوگواری معمول و جمع شدن افراد در مراسم سوم، هفتم، چهلم و رفت وآمد دوستان و نزدیکان از بین رفته است. هیجانات منفی و دردناک باید توسط گویا آدم حل و مفارقت شود، در صورتی که شرایط هضم خواه محلول و فصل هیجانات منفی حاضر نباشد، زمینه برای بروز فرآیند سوگ پیچیده یا بروز نشده، مهیا خواهد شد.» اینها را مریم رسولیان، رئیس انجمن روانپزشکان ایران پانزدهم فروردین به ایلنا گفته و هشدار داده بود که سوگ ابراز نیافته می تواند به بیماری بدخیم روند بدل شود. اما چند روز بعد کیانوش جهانپور، سخنگوی وزارت بهداشت درباره مسری سندرم سوگ بروز نیافته هشدار داد و از روانشناسان برای علاج آن کمک اشتیاق. در انزوا و آنلاین گریه کردن

کارگروه ها یکی پس از دیگری داخل وزارت بهداشت تشکیل شدند، روانشناس، جامعه شناس و روانپزشک. هرچند محدودیت روزهای ابتدای شیوع ویروس کرونا کمتر می شد، ولی آمار مرگ ومیر، انسان را سراسیمه کرده حیات. شدت نگرانی ها، تنهایی را به انسان یاد داده وجود. در انزوا به کنسرت آنلاین رفتن، در انزوا به کلاس تحصیل آنلاین رفتن، تنهایی و اینترنتی تو کفش های دنیا سرک کشیدن. راه محلول کارگروه های فصیح غم ایجاد اساس ای برای سوگواری آنلاین بود. در انزوا برای هر عزیزی که مرده، داخل اینترنت تضرع کردن. تسهیل گران سوگواری آنلاین

آخر عادت مجله ای ساختن شد. هلال احمر در ابتدا پای حکم آمد و برای از دست رفتگان مراسم  سوگواری برگزار کرد. سوگواری آنلاین تو تهران تیمار به زعم کارشناسان به قیافه آزمایشی اجرایی شد. شهرداری تهران شده حیات تسهیل گر این نوع سوگواری ها. «این مراسم با همکاری اداره کل سلامت شهرداری تهران انجام می شد. به مناطق مختلف شهرداری تهران اطلاع دادن کرده بودیم با خانواده هایی که عزیزان گیرایی را از مشت دادند، تماس بگیرند و مبدا شوند که آیا برای برگزاری مراسم سوگ آنلاین تمایل دارند یا نه؟» اینها را مهدی قربانی، کمک اداره فرهنگی و اجتماعی شهرداری تهران بوسیله «شهروند» می گوید. «بعضی از خانواده ها اعلام آمادگی کردند و تعدادی دیگر تمایلی به اجرای این سنت نداشتند، مواردی هم وجود که خویشتن خانواده ها ربط می گرفتند و می خواستند که برایشان مراسم برگزار کنیم.» قربانی می گوید که چندی مناطق شهرداری مشابه منطقه ٨ و ١٣ جزو نخستین مناطقی بودند که برای سوگ آنلاین اقدام کردند. لایوهایی با ٢٠٠ مخاطب    

سوگ آنلاین فرآیندی مدرن حیات. این را مرتضی شیربک، مدیر فرهنگی شهرداری منطقه١٣ در ابتدای مصاحبت هایش می گوید. «سه نفر از اعضای درجه یک خانواده را دعوت می کردیم، درون یکی از سراهای محله منطقه، یک قاری قرآن، یک سخنران و یک مداح را دعوت می کردیم، تو ابتدای رسم تصویر فرد متوفی را با شمع و خرما جلوی سخنران می گذاشتیم و از زمان مبدا مراسم، لایواینستاگرام را پیدا می کردیم تا اعضای دورتر قوم متوفی و حتی آشنایان و دوستانش مراسم را بوسیله صورت زنده تماشا کنند. از اعضای درجه یک خانواده می خواستیم با رعایت فاصله اجتماعی تو به خشکی امدن یکدیگر بنشینند.» شیربک می گوید تاکنون برای چهار خانواده داخل روزهای متنوع هفته سوگ آنلاین برگزار کرده اند. او می گوید: «برای برگزاری مراسم بین هیچ خانواده ای جبر نداشتیم، استقبال میان خانواده ها هم طوری وجود که چند نفر از اعضای یک قوم می آمدند ولی درون لایو اینستاگرام معمولا تا ٢٠٠ نفر غصه بازدید داشتیم. اغلب هم آشنایان فرد بودند زیرا ما از قبل اعلام می کردیم که قرار است این طور مراسمی را برگزار کنیم و آنها در ساعت جلوه گر آنلاین می شدند و آن را می دیدند.» شیربک البته می گوید که این سنت عزب در ماه رمضان ادا شده در برابر زمان روال نامه تا همان تاریخ بوده، تا فرجام اردیبهشت ماه، مراسم٣٠ تا ٤٥ دقیقه برای خانواده متوفی برگزار می شد. ٤٥ دقیقه تضرع کردیم

علی یکی از کسانی است که تو زمان شیوع ویروس کرونا، دوستش را که پارکبان بود از دست داد. او بوسیله «شهروند» می گوید درون رسوم سوگ آنلاینی که منطقه١٣ برای محمد برگزار کرد، حضور داشته بجای خانواده محمد از عزا آنلاین استقبال نکرده بودند، حزن این اتفاق را مناسب نمی دانستند و از آن خرسند نداشتند و هم تمایل نداشتند که از اسلامشهر به تهران بیایند و در رسم مشارکت کنند: «غلام و یکی دیگر از همکاران داخل سرای کوچه نشستیم و در تمام مدت ٤٥ دقیقه ای که مراسم برگزار شد زاری کردیم. مثل مراسم ختم در مسجد. دو نفر بیشتر تو عادات گشت حضور روبرو نکردیم و حتی اعضای خانواده مرحوم اولویت دادند از اینترنت مراسم را ببینند.» او که بعد از عادات با خانواده درجه یک متوفی در ارتباط بوده می گوید آنها و دوستان مرحوم داخل لایو اینستاگرام تشریفات را زنده تماشا کرده بودند و از آن رضایت داشتند. استقبال کم بخاطر سوگواری آنلاین

به رغم حرف های علی اما استقبال از برگزاری عادات تفرج آنلاین آنچنان که باید پرتعداد نبود. در هر منطقه شاید چند خانواده خواسته بودند که برای عزیزان سندیت عادات سوگواری اینترنتی برگزار شود: «از روز اولی که فقره سوگ آنلاین را شروع کردیم تصور می کردیم به برهان مسائل فرهنگی آنچنان که باید از مراسم استقبال نشود.» اینها را قربانی می گوید. او متقی است که عزاداری آنلاین تو خانواده های ایرانی مسأله جا افتاده ای نیست و نزاکت ما سوگواری جمعی را پذیرفته خیر تشریفات چند نفره ای که در اینترنت برگزار می شود. او در میانه های صحبتش به رایگان بودن این رسم هم رمز می کند اما این مسأله هم برای بسیاری از قوم هایی که عزیز کرونایی یا غیرکرونایی داشتند توجیهی برای گردش آنلاین نشده. «در بیشتر مناطق شهرداری تهران مواردی از این عزا آنلاین برگزار شد؛ طولانی هزینه ها اعم از حضور مداح و قاری و سخنران را بی آرامی خویشتن شهرداری پرداخت کرد، سوا در مواردی خاص که خانواده اصراری بر حضور سخنرانی خاص در سنت داشت.» او می گوید مراسم عمدتا تو مساجد یا سراهای خیابان کوچک ای برگزار می شد که بتوان داخل آن اینترنت را بی آرامی تأمین کرد. «درباره ادامه این فرآیند سوگواری آنلاین همگی چیز به نظر ستاد ملی مقابله با کرونا بستگی دارد، اگر محدودیت ها رقیق برنده شود، احتمال تداوم این تشریفات غم وجود دارد.»

می گویند خاک سرد است. این عزت سرد که مشتعل گرامی را غم سرد می نرم. اما شاید خنکی خاک برای آنهایی که داخل زمانه کرونا رفتند، سخت تر عمل کند. محنت که به نظر می رسد ماتم آنلاین هم مشورت ای برایش نبود.