۴۵ دقیقه گریه تنهایی پشت دوربین گوشی | روایت جالب یک مراسم ختم تو لایو اینستاگرام

بوسیله گزارش همشهری آنلاین بوسیله نقل از روزنامه شهروند، می گویند خاک سرد است. از قدیم می گفتند. از قدیم می گفتند بعد از اجل عزیز، دید خاکسپاری او داغ بازماندگان را کم می کند. می گفتند تضرع کردن درون تشریفات سوم و هفتم و چهلمش، جان را ریختگی می کند. قدیمی ها خیال می کردند وقت اجل برتر باید پهلو شخص زنده هایش ماند. باید مجبورشان کرد گریه کنند، باید این قدر برایشان ذکر بلای ناگهانی خواند تا رفته رفته بیرونی شان ابکی شود. باید این قدر دم بوسیله دم زاری هایشان آمد که آلام پایگاه کم شود. شاید اگر فروردین ٩٩ هم می شد حرف باستانی ها را جدی گرفت، دردهای زهرا ٥٠ روز بعد از مرگ شوهرش کم می شد. شاید چنانچه دوستان و آشناهایش از سمنان سراغش را خمود بودند، بعد از چشم پوشی ٥٠روز بوسیله زهرای قبل از مرگ شوهر نزدیک زیرفون می شد. اما نشد؛ گهگاهی، زنگی، پیام تصویری از دوستانش فقره مراسم ثالث و هفتم و چهلم را روشن کرد. چهار دیوار خانه تضرع هایش را دیدند و ابزار اتاق ها امر آنهایی را پیدا کردند که فراغت بود دم به نفس گریه هایش بگذارند تا او استیل شود. اما نشد. هشدارهای سوگ ابراز نیافته

روز اول فقط دو نفر بودند، آنهایی که کرونا زندگی سندیت را برای همیشه خمود بود. رفته رفته مغز روی مغز آمد، عددهایی که فقط قرائت می شدند بدون اینکه حسی در قرائت پایگاه باشد. تا وقت نگارش این گزارش ٨هزارو٢٨١ نفر را کرونا کشته است. مردم هایی که هرکدام خانواده ای داشتند و دوستانی و آشنایانی. پروتکل های وزارت بهداشت می گفت عزب اعضای درجه یک قوم حق ادخال به قبرستان را داشتند. مساجد، تالارها و کاباره ها ودیعه شدند. ناراحتی از اجل سایه انداخته روی سر دوستان و آشنایان و بازماندگان. کسی خواستگار دیدار نبود. در آن سو اما هشدار عقب هشدار وجود. اعلام خطر اول را جامعه شناسان، روانپزشکان و روانشناسان دادند. «درون ایام کرونایی خانواده های داغدار انفراد هایی دارند. ترس از انتشار ویروس توسط پیکر متوفی انگیزه انفراد در فرآیند تدفین و خداحافظی با فرد از دست رفته می شود. از دیگر شعاع امکان برگزاری رسوم سوگواری معمول و جمع شدن افراد در عادات سوم، هفتم، چهلم و رفت وآمد دوستان و نزدیکان از بین رفته است. هیجانات منفی و دردناک باید توسط رسیده مردم حل و گسستگی شود، در صورتی که شرایط هضم خواه حل و فصل هیجانات سلبی مهیا نباشد، زمینه برای بروز فرآیند ماتم پیچیده یا ابراز نشده، فراهم خواهد شد.» اینها را مریم رسولیان، مهتر انجمن روانپزشکان ایران پانزدهم فروردین به ایلنا گفته و اعلام خطر داده وجود که عزاداری ابراز نیافته می تواند به بیماری مهلک روانی بدل شود. اما چند روز بعد کیانوش جهانپور، سخنگوی وزارت بهداشت درباره مسری سندرم سوگ ابراز نیافته هشدار انصاف و از روانشناسان برای درمان آن معاون امید. در انزوا و آنلاین تضرع کردن

کارگروه ها یکی پس از دیگری در وزارت بهداشت تشکیل شدند، روانشناس، جامعه شناس و روانپزشک. هرچند انفراد روزهای ابتدای شیوع ویروس کرونا کمتر می شد، اما آمار اجل ومیر، مردم را نگران کرده وجود. شدت نگرانی ها، انزوا را به آدم یاد داده بود. در انزوا به کنسرت آنلاین رفتن، در انزوا به کلاس تحصیل آنلاین رفتن، تنهایی و اینترنتی در موزه های گیتی سرک کشیدن. راه حل کارگروه های روان غم خلق زمینه ای برای سوگواری آنلاین بود. داخل انزوا برای هر عزیزی که مرده، در اینترنت گریه کردن. تسهیل گران سوگواری آنلاین

سرانجام عادت نامه ای ایجاد شد. هلال احمر در مطلع پای کار آمد و بخاطر از دست رفتگان تشریفات  سوگواری برگزار کرد. سوگواری آنلاین داخل تهران هم به زعم کارشناسان به صورت آزمایشی اجرایی شد. شهرداری تهران شده حیات تسهیل گر این جنس سوگواری ها. «این مراسم با همکاری سازمان طاس سلامت شهرداری تهران انجام می شد. به مناطق مختلف شهرداری تهران اعلام کرده بودیم با خانواده هایی که عزیزان سندیت را از دست دادند، رابطه بگیرند و مقدمه شوند که آیا برای برگزاری عادات گشت آنلاین تمایل دارند خواه نه؟» اینها را مهدی قربانی، دستیار راه اندازی فرهنگی و مدنی شهرداری تهران به «شهروند» می گوید. «بعضی از خانواده ها اطلاع دادن آمادگی کردند و چندی دیگر تمایلی بوسیله اجرای این مراسم نداشتند، مواردی غم بود که خود خانواده ها تماس می گرفتند و می خواستند که برایشان تشریفات برگزار کنیم.» قربانی می گوید که تعدادی مناطق شهرداری مثل منطقه ٨ و ١٣ جزو نخستین مناطقی بودند که برای سوگ آنلاین اقدام کردند. لایوهایی با ٢٠٠ مخاطب    

گشت آنلاین فرآیندی مدرن بود. این را مرتضی شیربک، مدیر فرهنگی شهرداری منطقه١٣ درون ابتدای صحبت هایش می گوید. «سه نفر از اعضای درجه یک قوم را دعوت می کردیم، داخل یکی از سراهای محله منطقه، یک قاری قرآن، یک سخنران و یک مداح را دعوت می کردیم، در ابتدای رسم تمثال بی مانند متوفی را با شمع و خرما جلوی سخنران می گذاشتیم و از زمان شروع مراسم، لایواینستاگرام را رک می کردیم تا اعضای دورتر خانواده متوفی و حتی آشنایان و دوستانش عادات را بوسیله رخساره زنده تماشا کنند. از اعضای منصب یک خانواده می خواستیم با رعایت فاصله مدنی تو کنار یکدیگر بنشینند.» شیربک می گوید تاکنون برای چهار خانواده در روزهای مختلف هفته سوگ آنلاین برگزار کرده اند. او می گوید: «برای برگزاری مراسم بین هیچ خانواده ای الزام نداشتیم، استقبال میان قوم ها هم طوری بود که چند نفر از اعضای یک خانواده می آمدند اما در لایو اینستاگرام معمولا تا ٢٠٠ نفر حزن بازدید داشتیم. اغلب بی آرامی آشنایان فرید بودند برای اینکه ما از قبل اطلاع دادن می کردیم که استراحت است چنین مراسمی را برگزار کنیم و آنها درون ساعت معین آنلاین می شدند و آن را می دیدند.» شیربک البته می گوید که این مراسم تنها داخل ماه رمضان انجام شده زیرا زمان شیوه نامه تا همان تاریخ بوده، تا اختتام اردیبهشت ماه، مراسم٣٠ تا ٤٥ دقیقه برای قوم متوفی برگزار می شد. ٤٥ دقیقه تضرع کردیم

علی یکی از کسانی است که داخل زمان مسری ویروس کرونا، دوستش را که پارکبان بود از دست عدالت. او به «شهروند» می گوید تو مراسم سوگ آنلاینی که منطقه١٣ بخاطر محمد برگزار کرد، حضرت داشته زیرا قوم محمد از ماتم آنلاین استقبال نکرده بودند، غصه این اتفاق را مناسب نمی دانستند و از آن رضایت نداشتند و تیمار هوی نداشتند که از اسلامشهر بوسیله تهران بیایند و در سنت شرکت کنند: «غلام و یکی دیگر از همکاران تو سرای محله نشستیم و داخل تمام مدت ٤٥ دقیقه ای که مراسم برگزار شد گریه کردیم. مثل رسوم ختم در مسجد. دو نفر بیشتر درون مراسم گردش حضور واضح نکردیم و حتی اعضای خانواده مرحوم تقدم دادند از اینترنت تشریفات را ببینند.» او که سپس از سنت با قوم درجه یک متوفی درون مناسبت بوده می گوید آنها و دوستان مرحوم تو لایو اینستاگرام مراسم را زنده سیاحت کرده بودند و از آن رضایت داشتند. استقبال کم بخاطر سوگواری آنلاین

به رغم حرف های علی اما استقبال از برگزاری رسم سوگ آنلاین آنچنان که باید پرتعداد نبود. در هر منطقه شاید چند خانواده خواسته بودند که بخاطر عزیزان موجودی مراسم سوگواری اینترنتی برگزار شود: «از روز اولی که فقره سوگ آنلاین را شروع کردیم تخیل می کردیم به دلیل مسائل فرهنگی آنچنان که باید از مراسم استقبال نشود.» اینها را فداکاری می گوید. او معتقد است که سوگ آنلاین در قوم های ایرانی مسأله مکان افتاده ای محو و فرهنگ ما سوگواری جمعی را پذیرفته نه مراسم چند نفره ای که تو اینترنت برگزار می شود. او در میانه های صحبتش به رایگان بودن این رسوم بی آرامی رمز می نرم ولی این مسأله حزن برای بسیاری از قوم هایی که گران کردن کرونایی خواه غیرکرونایی داشتند توجیهی برای سوگ آنلاین نشده. «در بیشتر مناطق شهرداری تهران مواردی از این ماتم آنلاین برگزار شد؛ تمام نفقه ها اعم از حضور مداح و قاری و سخنران را تیمار خود شهرداری صیقل کرد، سوا درون مواردی خاص که خانواده اصراری بر حضور خطبه ویژه در عادات داشت.» او می گوید سنت عمدتا تو مساجد یا سراهای محله ای برگزار می شد که بتوان درون آن اینترنت را بی آرامی تأمین کرد. «درباره دنباله این فرآیند سوگواری آنلاین همه چیز به نظر ستاد ملی مقابله با کرونا تماس دارد، چنانچه فردی ها پر اب نمدار شود، حدس تداوم این رسوم غصه وجود دارد.»

می گویند قبر سرد است. این جاه سرد که داغ عزیز را هم سرد می درنگ. اما شاید سردی قبر برای آنهایی که داخل ساعت کرونا رفتند، پر اب تر عمل کند. سختی که بوسیله دیدن می رسد سوگ آنلاین هم مشورت ای برایش نبود.