تصاویری از گوریل کوهی در حال ضعف از فاصله نزدیک

گوریل های کوهی، یک گونه اختصاص هستند که عمدتاً داخل مناطق خاصی از آفریقا روشن می شوند. یک عکاس طبیعت در عروج خود به آفریقا به دنبال عکاسی از این گوریل های خاص، عکس های شگفت انگیزی از این موجودات که شباهت عجیبی غم به آدم ها دارند، ثبت کرده است. البته عکاسی از این حیوانات کار ساده ای تراشیدن و محظور های خاص خود را به همراه دارد.

این مقاله از تعبیر عکاسی به شهرت ارز مارُم (Erez Marom) نوشته شده است. ارز متولد سال ۱۹۸۰ میلادی است. از آنجایی که خانوده او علاقه زیادی به هنر داشتند، می خواستند تا جای امکان پذیر ارز هم یک لفافه هنری را ظهر کند و بوسیله این ترتیب ارز از سن ۹ سالگی نخست بوسیله یادگیری درام نوازی کرد. وی سپس ها تو سال ۲۰۰۸، زمانی که ۲۸ سال داشت، مناظری را نظر که برای عکاسی مناسب بودند و کمتر کم بوسیله عکاسی تعلق مند شد و درون همان سال، نخستین دوربین DSLR و اولین لنزخود را خرید و شروع به عکاسی کرد. او درون این شالوده بیش موفق بود و تو سال های گذشته حدود ۱۱ نشان متنوع از مسابقات عکاسی سرتاسر جهان ستاندن کرد. ارز مدت زیادی را صرف کردن عکاسی از طبیعت می درنگ اما بوسیله تازگی تو سفری که به آفریقا داشت، از گوریل های کوهی درون حال انقراض این منطقه عکاسی کرد. در امتداد با او همراه می شویم:

من به رطوبت از سیر آفریقا برگشته ام؛ جایی که سه روز را به عکاسی از گوریل های کوهی تو اوگاندا گذراندم. از آخرین باری که از حیوانات عکاسی کرده ­ام، مدت زمان زیادی گذشته است. من طرز خویشتن را در دنیای عکاسی از عکاسی حیات وحش آغاز کردم، اما بوسیله دلایل اضافی خیلی زود به عکاسی منظره فرع مند شدم و بیشتر وقت، توجه و منابع خویشتن را در این مبنا صرف کردن کردم. سال ها بود که می خواستم مجدد به عکاسی حیات وحش برگردم و زمانی که دو نفر از دوستانم گفتند که می­ خواهند از گوریل­ های کوهی عکس بگیرند، به نظرم رسید که بهینه تیر برای این است که دوباره به عکاسی وجود وحش بازگردم.

گوریل ­های کوهی، گونه های در معرض مخاطره انقراض هستند که عزب تو مرکز آفریقا (رواندا، اوگاندا و جمهوری دموکراتیک کنگو) یافت می شوند. پس از بازگشت از لبه انقراض با چندی کم از ۲۵۴، سعی های حفاظتی گسترده منجر بوسیله تکثیر تدریجی شمار آن ها شده است و اخیراً پری گوریل ­ها به بیشتر از ۱۰۰۰ مغز رسیده ­­است. بااین حال، این اعداد بسیار زیاد پایین بوده و به تلاش های حفاظتی برای بقا وابسته هستند.

گوریل کوهی قفا نقره ­ای با ژستی قابل توجه. شباهت نسبت به انسان ها، تو بسیاری از جنبه ها، شگفت انگیز است

برای اجتناب از رابطه بیش از پیمانه با انسان، اداره وجود وحش اوگاندا (UWA) به مردم اجازه نمی دهد تا بیشتر از یک زمانه تو روز با گوریل ها خلط کنند. برای آن یک ساعت اندوه باید صدها دلار نفقه کرد. هزینه آن را داخل تعداد دفعاتی که می خواهید بوسیله ملاقات گوریل ها بروید، ضرب کنید تا هزینه کل مجوز را شمارش کنید. تو کل ارزان نیست و بوسیله خاطر داشته باشید که هزینه هتل، غذا و یک خودرو با شوفر باید بوسیله خرج ­ها اضافه شوند، البته عاری درنظرگرفتن مرحمت خدمه ردیابی گوریل ها.

یک بچه ­گوریل کوهی، قدرت خود را داخل خوردن شاخه های بزرگ بامبو که مفرط خویش دارد، امتحان می کند

هر روز صبح پس ازآن از رانندگی به سمت پارک، باربرهایمان را ملاقات می ­کردیم؛ کیف ­های عکس را به آن ها دادیم و چند دقیقه سیاق می رفتیم تا بوسیله کلبه نیستان­ بان برسیم. بعد از گذراندن یک جلسه توجیهی ایمنی، پیاده روی را آغاز می کردیم. آویشن ردیابی قبلا گوریل ها را نمودار می کرد و با جنگل بان در تماس بود تا به او بفهماند کجا باید برود.

این پیاده ­روی بوسیله نعوظ خاص دشوار نیست، اما پیشرفت و ارتفاع رفتن از تل ها کار دشواری است. ما معمولا پس ازآن از ۱.۵ یا ۲ ساعت بسته بوسیله موقعیت گوریل ها و سرعت راهپیمایی، به آن­ ها می رسیدیم. هنگامی که بوسیله گوریل ها نزدیک برنده می شدیم، می توانستیم صدای کوبش قفسه سینه را بشنویم و بوی شدید بدن گوریل را حس کنیم.

دو صغیر گوریل کوهی با یک شاخه ورزش می کنند. آن ها مهارت های خود را برای سال ­های بعد توسعه می­ دهند، زمانی که پشت نقره ­ای ­ها کبیر می شوند و با مصرف از آن احاطه ها بخاطر عمر خود و حق تولد مبارزه می ­کنند

پس از سال ها بدون هیچ گونه سابقه عکاسی قطعی از حیات وحش، کمی نگران بودم که منحنی یادگیری ام بی نهایت متعادل شود. از یک طرف، مهارت های ترکیبی غلام با عکاسی از مناظر، خوب تحکیم شده­ اند و از طرف دیگر، چشم انداز و شبح بوسیله اندازه کافی لول نمی ­کند؛ درحالی که عکس های حیات وحش بیش پویاتر هستند. من با حدس اینکه کمی از زمان گرانبهای همراهی با گوریل ها را به طور جزئی برای به دست آوردن شم عکاسی از حیات وحش بوسیله هدر خواهد رفت، مشکلی ندارم. می دانستم که باید سعی کنم تا آنجا که می توانم پرش را بیاموزم و از همگی مهم تر، بر ماموریتم تمرکز داشته باشم و بهترین زمان را در میان گوریل ها بگذرانم.

این گوریل کوهی نوجوان درون حال سعی بخاطر یک موضع سخت و برخی ضربات قفسه سینه بود. بااین حال، سایر اعضای قسمت قسمت کردن تحت تاثیر فراغت نگرفتند

گوریل ها در زندگی واقعی در مقایسه با تصویرشان، زیاد شگفت ­انگیز هستند. کمیت دقیق نرهای عقب نقره ­ای باورنکردنی است. آن ها بیش از ۲۰۰ کیلوگرم کمیت دارند، بدون یک گرم چربی. قاعده آن ها از یک هندوانه حزن بزرگ مرطوب است و مشت های بیش بزرگی دارند. آن ها برای حفظ کردن این جثه مجبور هستند هر روز حدود ۳۵ کیلوگرم شوک بخورند.

کودکان نوپا و نوجوانان درون اطراف پرسه می زنند، از تقسیم ها آویزان می شوند و چهره های کمدی ابداع می کنند. شما دستور ندارید متعدد بوسیله گوریل ها نزدیک شوید، ولی این بدان مجرد ازاله که یک جوان کنجکاو نمی تواند علاقه خویشتن را نشان ندهد و موجود عجیب را با چیزهای فروزان بازرسی نکند!

هنگامی که مادرش بوسیله آرامی تماشا می کرد و من روی زمین دراز کشیده بودم، این بچه­ گوریل، به لنز غلام کثرت نزدیک شد. تکاپو کردم زاویه­ ای مناسب پیدا کنم و این منجر به یک منظره جالب با زاویه باز شد

ماهیت بسیار پویای و سرزنده بچه­ گوریل­ ها اغلب باعث ایجاد هرج و مرج می شود. متعاقب ­کردن آن ها هنگام آویزان­ شدن از شاخه ها و ستاندن یک عکس فوکوس­ شده و حفظ کردن خیساندن بندی خوب، سخت بود. این بزرگ ترین چالش بود و احساس کردم که در این ماخذ خوب انجام نکردم. بااین حال، داخل چند عکس شانس آوردم.

یک گوریل کوهی پاپا که ناامید به نظر می­ رسد، به طفل متجاوز بازیگوش خود که از شاخه های نزدیک آویزان شده، اخم می نرم

شرایط آسان نبود. پوشش ابر ضخیم، پرتو بطی ء ترتیب ارائه کرد، اما محیط را کاملا تاریک کرد و پوشش گیاهی ضخیم هیچگاه کمکی نمی کرد. افزون بر این، گوریل ها اغلب زیر درختان می ماندند. برای عکاسی در این طور شرایطی ایزوی رفعت متجاوز مهم است – اغلب خودم را در حال عکاسی در ۳۲۰۰، ۶۴۰۰ و حتی ۱۲۸۰۰ می­ دیدم. حتی این هم کافی نبود.

من بیشتر خزانه لنزهایم را بوسیله این شکار آورده بودم، اما بیشتر با کانن ۷۰ تا ۳۰۰ میلیمتری 4F-5.6L IS (برای حیوانات دور و پرتره های کلوزآپ) و با کانن۱۶ – ۳۵ میلیمتری L III 2.8(برای برخوردهای نزدیک تر و بخاطر گوریل های متعدد درون یک عکس) عکاسی می کردم. من بوسیله دلایل معلومی تقریباً همیشه از یک دیافراگم باز و واید استفاده می کردم.

این تمثال را داخل ایزو ۱۲۸۰۰ گرفتم. برای رسیدن به نوردهی مناسب، سرعت شاتر از ۲۵ / ۱ ثانیه بوسیله ۷۰ میلی متری، F4 حاجت حیات.

برای قبض عکس های جالب، اختلاط بندی های خوب عمده هستند. در عکاسی نگاره از پیش مجسم سازی­ کردن نسبتاً آسان است، در حالی که حیات وحش همیشه همکاری نمی کند. پیداکردن فرصت هایی که حیوانات خود را درون موقعیتی جذاب در هوا اطراف قرار می دهند، به عکاس بستگی دارد.

این متعاقب ­نقره ­ای نر به وضع ای نشسته که با تجهیزات ها قاب شده ­است

استعمال از عناصر مجاور رادیکال است تا سوژه را با محیط اطرافش مرتبط کند.

فکر کردن می کنم جالب­ ترین چیزی که گوریل ­ها به ما عرضه می دهند، یک نگاه اجمالی بوسیله عنوان یک گونه است. به باور شخصی من، هیچگاه راهی وجود ندارد که شما بتوانید آن ها را در واقعیت ببینید و هنوز هم تفکر کنید که ما با هم مرتبط نیستیم. نگاه آن ها، بدخلقی سپس از باران، اثر انگشت آن ها، همه چیز در تک آن ها بسیار شبیه به انسان است.

مقاله های مرتبط:جلوگیری از انقراض گونه ها چه نفوذ کردن ای برای آدم خواهد داشت؟با ده حیوان دوست داشتنی مبتلا به آلبینیسم آشنا شوید

در کل، عکاسی از گوریل ها تجربه علو العاده ای برای من بود، بازگشت طولانی بوسیله دنیای عکاسی حیات وحش و عکسی که غلام را تشجیع به عکاسی بیشتر از وجود وحش در آینده کرد. قلق و چالش های بسیاری مرا متمرکز کرد و به من کمک کرد تا بهترین تلاش خود را انجام دهم. امیدوارم از این تصاویر لذت برده باشید و شاید درون دیدن داشته باشید که این تکاپو را کرده و از این اقوام خاص و بی نظیرمان دیدن کنید.

رویت شما در رابطه با عکاسی حیات وحش چیست؟بیشتر بخوانید:کاربرد از دکمه فوکوس پشتی داخل دوربین های صنف ای تکنیکی قدیمی شده است؟در عکاسی خیابانی باید نوک تیز و بی وقفه عکس بگیریدقرارگیری درمعرض پاتوژن ها از ابتلای کودکان به آلرژی محافظت می کند؟۱۱ نکته برای گشایش عکاسی مستندتجربه ای متفاوت از عکاسی با فیلترهای آی آر کروم