تصاویری از گوریل کوهی در حال انقراض از فاصله نزدیک

گوریل های کوهی، یک گونه خاص هستند که عمدتاً در مناطق خاصی از آفریقا نمایان می شوند. یک عکاس فطرت در سیر تکاملی خویشتن بوسیله آفریقا به دنبال عکاسی از این گوریل های خاص، عکس های شگفت انگیزی از این موجودات که شباهت عجیبی اندوه بوسیله مردم ها دارند، ثبت کرده است. البته عکاسی از این حیوانات فرمان ساده ای تراشیدن و اشکال های خاص خود را به همراه دارد.

این مقاله از تعبیر عکاسی به شهرت ارز مارُم (Erez Marom) نوشته شده است. ارز متولد سال ۱۹۸۰ میلادی است. از آنجایی که خانوده او علاقه یدکی بوسیله هنر داشتند، می خواستند تا جای امکان پذیر ارز بی آرامی یک رشته هنری را دنبال کند و بوسیله این ترتیب ارز از سن ۹ سالگی مقدمه بوسیله پرورش درام نوازی کرد. وی سپس ها در سال ۲۰۰۸، زمانی که ۲۸ سال داشت، مناظری را رویت که بخاطر عکاسی مناسب بودند و ناچیز کم به عکاسی تعلق مند شد و داخل همان سال، اولین دوربین DSLR و اولین لنزخود را ابتیاع و شروع بوسیله عکاسی کرد. او در این بن بسیار موفق بود و در سال های گذشته حدود ۱۱ مدال مختلف از مسابقات عکاسی سرتاسر جهان دریافت کرد. ارز مدت زیادی را صرف عکاسی از صنع می کند ولی به تازگی تو سفری که به آفریقا داشت، از گوریل های کوهی در حال انقراض این منطقه عکاسی کرد. درون امتداد با او همراه می شویم:

غلام به تازگی از سیر تکاملی آفریقا برگشته ام؛ جایی که سه روز را به عکاسی از گوریل های کوهی تو اوگاندا گذراندم. از آخرین باری که از حیوانات عکاسی کرده ­ام، مدت زمان اضافی گذشته است. من راه خود را در دنیای عکاسی از عکاسی حیات وحش آغاز کردم، اما به دلایل یدکی فراوان زود به عکاسی منظره علاقه مند شدم و بیشتر وقت، توجه و منابع خود را داخل این اساس صرف کردم. سال ها بود که می خواستم دوباره به عکاسی وجود وحش برگردم و زمانی که دو نفر از دوستانم گفتند که می­ خواهند از گوریل­ های کوهی عکس بگیرند، به نظرم رسید که بهترین نشانه برای این است که دوباره به عکاسی بود وحش بازگردم.

گوریل ­های کوهی، سیاق های در معرض مخاطره ضعف هستند که تنها در مرکز آفریقا (رواندا، اوگاندا و جمهوری دموکراتیک کنگو) یافت می شوند. پس از بازگشت از لبه انقراض با تعدادی کمینه از ۲۵۴، تلاش های حفاظتی گشاد منجر بوسیله افزایش تدریجی احصائیه آن ها شده است و اخیراً جمعیت گوریل ­ها بوسیله بیشتر از ۱۰۰۰ عدد روان ­­است. بااین حال، این اعداد بسیار بسیار پایین بوده و بوسیله تلاش های حفاظتی برای بقا وابسته هستند.

گوریل کوهی عقب نقره ­ای با ژستی سزاوار سرزنش توجه. شباهت نسبت به مردم ها، در بسیاری از جنبه ها، شگفت انگیز است

برای اجتناب از وفاق بیش از پیمانه با انسان، اداره بود وحش اوگاندا (UWA) به آدم دستور نمی دهد تا بیشتر از یک روزگار درون روز با گوریل ها معاشرت کنند. بخاطر آن یک شایسته کردن هم باید صدها دلار هزینه کرد. هزینه آن را در تعداد دفعاتی که می خواهید به بازدید گوریل ها بروید، ضرب کنید تا هزینه کل مجوز را محاسبه کنید. در طاس ارزان نیست و بوسیله اندیشه داشته باشید که نفقه هتل، غذا و یک خودرو با شوفر باید به هزینه ­ها اضافه شوند، البته بدون درنظرگرفتن انعام خدمه پیگیری گوریل ها.

یک بچه ­گوریل کوهی، غلبه خود را در نوشیدن شاخه های بزرگ بامبو که خیلی شناخت دارد، امتحان می کند

هر روز صبح بعد از رانندگی به سمت پارک، باربرهایمان را دیدار می ­کردیم؛ کیف ­های عکس را به آن ها دادیم و چند دقیقه راه می رفتیم تا به کلبه جنگل­ بان برسیم. بعد از گذراندن یک نشست توجیهی ایمنی، پیاده روی را آغاز می کردیم. آویشن ردیابی قبلا گوریل ها را پیدا می کرد و با بیشه بان درون تماس بود تا به او بفهماند کجا باید برود.

این پیاده ­روی بوسیله طور ویژه مشکل نیست، اما صعود و ارتفاع رفتن از تپه ها امر محظور است. ما معمولا بعد از ۱.۵ یا ۲ شایسته کردن بسته به موضع گوریل ها و سرعت راهپیمایی، به آن­ ها می رسیدیم. هنگامی که بوسیله گوریل ها نزدیک خیس می شدیم، می توانستیم صدای کوبش قفسه سینه را بشنویم و بوی اکید بدن گوریل را درک کنیم.

دو صغیر گوریل کوهی با یک انشعاب بازی می کنند. آن ها مهارت های خود را بخاطر سال ­های سپس توسعه می­ دهند، زمانی که قفا نقره ­ای ­ها بالغ می شوند و با استفاده از آن مهارت ها برای زندگی خود و حق تولد مبارزه می ­کنند

پس از سال ها عاری هیچ اسلوب سابقه عکاسی اکید از حیات وحش، بخشی نگران بودم که منحنی فراگیری ام خیلی متعادل شود. از یک طرف، مهارت های ترکیبی من با عکاسی از مناظر، خوب تقویت شده­ اند و از طرف دیگر، چشم انداز و منظره به کمیت کافی لول نمی ­کند؛ درحالی که عکس های حیات وحش بسیار پویاتر هستند. من با حدس اینکه قدری از زمان گرانبهای همراهی با گوریل ها را به طور قلیل بخاطر به مشت آوردن شم عکاسی از وجود وحش به هدر خواهد رفت، مشکلی ندارم. می دانستم که باید سعی کنم تا آنجا که می توانم پرش را بیاموزم و از همه عمده تر، پهلو ماموریتم تمرکز داشته باشم و بهترین زمان را تو میان گوریل ها بگذرانم.

این گوریل کوهی نوجوان تو حال تلاش برای یک موضع ابکی و فداکار ضربات کتابخانه سینه بود. بااین حال، سایر اعضای گروه ذیل تاثیر راحتی نگرفتند

گوریل ها در زندگی واقعی در مقایسه با تصویرشان، بسیار شگفت ­انگیز هستند. اندازه دقیق نرهای قفا نقره ­ای باورنکردنی است. آن ها بسیار از ۲۰۰ کیلوگرم کمیت دارند، بدون یک گرم چربی. سر آن ها از یک هندوانه هم مبصر زیرفون است و دست های بیش بزرگی دارند. آن ها برای حفظ این قامت مجبور هستند هر روز حدود ۳۵ کیلوگرم علف هرزه بخورند.

کودکان نوپا و نوجوانان تو دوروبر پرسه می زنند، از شاخه ها آویزان می شوند و چهره های کمدی ایجاد می کنند. شما رخصت ندارید خیلی بوسیله گوریل ها نزدیک شوید، ولی این بدان ذهنی نیست که یک جوان کنجکاو نمی تواند علاقه خود را نشان ندهد و موجود عجیب را با چیزهای براق نظارت نکند!

هنگامی که مادرش به آرامی تماشا می کرد و غلام روی زمین دراز کشیده بودم، این صغیر­ گوریل، بوسیله لنز من خیلی نزدیک شد. تکاپو کردم زاویه­ ای ارزان واضح کنم و این منجر بوسیله یک نگاره جالب با زاویه باز شد

ماهیت زیاد پویای و سرزنده نوزاد­ گوریل­ ها اغلب باعث ابداع هرج و مرج می شود. دنبال ­کردن آن ها هنگام آویزان­ شدن از تقسیم ها و گرفتن یک عکس فوکوس­ شده و حفظ ترکیب بندی خوب، باطراوت وجود. این ارشد ترین چالش وجود و احساس کردم که در این زمینه خوب عمل نکردم. بااین حال، درون چند عکس دولت آوردم.

یک گوریل کوهی مادر که ناامید بوسیله نظر می­ رسد، به کودک بیش بازیگوش خویشتن که از شاخه های نزدیک آویزان شده، اخم می نرم

وضعیت آسان نبود. پوشش ابر ضخیم، پرتو نرم زیبایی ارائه کرد، ولی محیط را کاملا تاریک کرد و پوشش گیاهی ضخیم هیچ کمکی نمی کرد. افزون کنار این، گوریل ها اغلب کوچکتر درختان می ماندند. برای عکاسی درون چنین شرایطی ایزوی بالا متجاوز بنیانی است – اغلب خودم را در حال عکاسی درون ۳۲۰۰، ۶۴۰۰ و حتی ۱۲۸۰۰ می­ دیدم. حتی این بی قراری کافی نبود.

من بیشتر انبار لنزهایم را بوسیله این شکار آورده بودم، اما بیشتر با کانن ۷۰ تا ۳۰۰ میلیمتری 4F-5.6L IS (بخاطر حیوانات دور و پرتره های کلوزآپ) و با کانن۱۶ – ۳۵ میلیمتری L III 2.8(برای برخوردهای نزدیک پر حرارت و برای گوریل های متعدد در یک عکس) عکاسی می کردم. من به دلایل معلومی تقریباً همیشه از یک دیافراگم باز و واید استفاده می کردم.

این تصویر را در ایزو ۱۲۸۰۰ گرفتم. برای رسیدن به نوردهی مناسب، سرعت شاتر از ۲۵ / ۱ دم به ۷۰ میلی متری، F4 نیاز بود.

برای اخذ عکس های جالب، ترکیب بندی های خوب عمده هستند. درون عکاسی منظره از پیش تجسم­ کردن نسبتاً آسان است، در حالی که حیات وحش قدیم همدستی نمی درنگ. پیداکردن فرصت هایی که حیوانات خویشتن را در موقعیتی دوست داشتنی در محیط پیرامون استراحت می دهند، به عکاس رابطه دارد.

این عقب ­نقره ­ای نر بوسیله گونه ای نشسته که با برگ ها قاب شده ­است

استفاده از عناصر مجاور مهم است تا سوژه را با فضا اطرافش مرتبط نرم.

تامل می کنم جالب­ ترین چیزی که گوریل ­ها به ما نمایش می دهند، یک نگاه اجمالی به عنوان یک متد است. به عقیده انحصاری من، هیچ راهی وجود ندارد که شما بتوانید آن ها را در واقعیت ببینید و هنوز هم تامل کنید که ما با هم مرتبط نیستیم. نگاه آن ها، بدخلقی بعد از باران، اثر انگشت آن ها، همه چیز در مورد آن ها بسیار شبیه به انسان است.

مقاله های مرتبط:جلوگیری از انقراض متد ها چه نفوذ کردن ای برای انسان خواهد داشت؟با ده حیوان خودی داشتنی مبتلا به آلبینیسم آشنا شوید

در کل، عکاسی از گوریل ها تجربه زبر العاده ای بخاطر غلام بود، بازگشت کامل به دنیای عکاسی حیات وحش و عکسی که من را اغوا به عکاسی بیشتر از وجود وحش داخل آینده کرد. بی تابی و چالش های بسیاری مرا متمرکز کرد و بوسیله من دستیار کرد تا بهترین تقلا خود را ایفا دهم. امیدوارم از این تصاویر لذت برده باشید و شاید تو رویت داشته باشید که این تلاش را کرده و از این اقوام خاص و بی نظیرمان دید کنید.

دیدن شما درون رابطه با عکاسی بود وحش چیست؟بیشتر بخوانید:انباشتگی پرندگان درون آمریکای شمالی کاهش واضح کرده استمنتخب عکس های علمی هفته از نگاه زومیت؛ از برترین عکس های احکامی ۲۰۱۹ تا اهدای ۲ دستمزد بی سواد به ناساپیوند منحصر به فرد کانگوروهای مجلل الجثه باستانی با پاندای غول پیکرعکاسی از درست ماه پشت کلیسای ۸۰۰ سالهکلون سازی حیوانات خانگی؛ گام تازه چین در دست خط تجاری سازی دانش ژنتیک