اتریوم چیست؛ نحوه کارکرد اتریوم و تفاوت آن با بیت کوین

اتریوم جهیز غیرمتمرکزی است که یک طبیعت دولتی آن را کنترل نمی درنگ. اکثر سرویس های آنلاین، کسب وکارها و سازمان ها توسط سیستم های متمرکز مدیریت می شوند. این اسلوب صدها سال است که دنباله دارد. با اینکه تاریخ به ما نشان داده که این سیستم مشکلات اختصاص خودش را دارد، اما تا زمانی که طرف های درگیر به غم اعتماد ندارند، استفاده از سیستم های متمرکز اجتناب ناپذیر است. درون این مقاله شما را با نحوه ایجاد اتریوم و راندمان آن، تضاد اتریوم با بیت کوین، کاربردهای اتریوم، مزایا و معایب اتریوم آشنا خواهیم کرد.

اتریوم چیست؟

در سیستم متمرکز، یک صنع همه چیز را کنترل می درنگ. البته ایجاد یک دشوار درون سیستم باعث می شود تا اپلیکیشن ها و سرو های آنلاین در برابر حملات سایبری و قطع برق آسیب پذیر شوند. همچنین در شبکه های مدنی آنلاین و سایر سرورهای آنلاین، کاربر باید تا حدی اطلاعات انحصاری خود را وارد کند که این داده ها در سرورهای جهیز متمرکز پس انداز می شود. اینجاست که یک حقوق بگیر خطاکار می تواند اطلاعات شما را به سرقت ببرد.

اتریوم به نشانی سیستمی غیرمتمرکز کاملا خودمختار است و هیچ کسی آن را کنترل نمی کند. درواقع، هیچگاه نقطه مرکزی برای شکسته شدن وجود ندارد؛ بلکه توسط هزاران رایانه داوطلب داخل سراسر جهان کنترل می شود. به همین دلیل، هیچگاه ثانیه آفلاین نمی شود. درون ضمن اطلاعات شخصی کاربران روی جهیز خودشان پس انداز می شود و محتوایی مثل اپلیکیشن ها، ویدئو و… تو کنترل کامل پدیدآورنده آن خواهد وجود و نیازی به تابعیت کردن از قوانین درخت سرو های هاستینگ مثل یوتیوب یا اپ استور هم ندارند.

مسئله بنیانی بعدی، درمورد ربط بیت کوین و اتریوم است. باید بدانید این دو، دو پروژه کاملا متفاوت هستند و اهداف متفاوتی دارند. بیت کوین ابتدایی ارز دیجیتال و یک سیستم انتقال پول است که براساس فناوری «دفاتر کل توزیع شده» یا «بلاک گره» خلق کردن شده است.

اتریوم از همین فناوری استفاده کرده و اقتدار های آن را گشادگی داده است. اتریوم شبکه ای تمام است که مرورگر اینترنتی، سیستم کدگذاری و پرداخت خود را نیز دارد. از همگی رادیکال تر، به کاربران رخصت می دهد تا اپلیکیشن های غیرمتمرکز را روی فناوری بلاک گره اتریوم ساختن کنند.

این اپلیکیشن ها می توانند ایده های کاملا جدید یا کپی ایده هایی باشند که قبلا عمل شده اند. این روش اذن می دهد تا مشت واسطه ها کوتاه شود و همه هزینه های مرتبط با این شفیع همچنین حذف می شود. بوسیله عنوان مثال، عزب کسی که از لایک کردن خواه به اشتراک گذاشتن یک پست تبلیغاتی روی صفحه شما سود می برد، فیسبوک است. در شبکه اجتماعی نسخه اتریوم، اندوه هنرمند و هم مخاطب که تماس مثبتی داشته اند عطیه می گیرند. در نسخه اتریوم شبکه Kickstarter (یک وب سایت کراد فاندینگ) شما فقط یک نسخه از محصول مقدماتی را دریافت نمی کنید، بلکه سرور اندکی از سود این شرکت داخل آینده حزن خواهید شد.

از طرفی، اپلیکیشن های کنار محور اتریوم تمام هزینه هایی را که بوسیله طرف های سوم برای ارائه خدمات پرداخت می کردید، حذف می کنند. بوسیله طور خلاصه، اتریوم یک بستر غیرمتمرکز، منبع باز، اشتراکی و بلاک چروک است که به توسعه دهنده ها دستور می دهد تا اپلیکیشن های غیرمتمرکز خود را توسعه بدهند.

همان طور که توضیح داده شد، اتریوم یک سیستم غیرمتمرکز است که اذن وفاق همتا به همتا را بوسیله کاربران می دهد. هر تراکنش اجرا شده بین آنها، توسط خود کاربران پشتیبانی می شود و هیچگاه نهادی روی آن کنترل ندارد.

سرتاسر سیستم اتریوم توسط یک شبکه جهانی از نودها (گره ها) پشتیبانی می شود. نودها داوطلبانی هستند که کل بلاک چین اتریوم را دانلود و روی رایانه خود انتصاب کرده اند. آنها همچنین طولانی قوانین اصلاح شده شبکه را دنبال می کنند، اعتبار شبکه را تأمین و در قبال آن اجر اخذ می کنند.

این قوانین ارامش شده اند و سایر بسرنوشت شوم دچار کردن های شبکه توسط مفهومی به نام «قراردادهای هوشمند» خلق کردن شده است. این قراردادها بوسیله این منظور طراحی شده اند تا تراکنش ها و سایر عملیات های شبکه را با سایر افرادی که شما لزوما به آنها اعتماد ندارید، صورت دهند. مقررات برای همه طرف ها، از قبل، داخل قرارداد پروگرام ریزی شده است تا آنها بوسیله تعهدات خود انجام کنند. انقیاد از این مقررات باعث ساختن یک سری تراکنش ها خواه سایر اعمال ازپیش توافق شده می شود.

خیلی ها اعتقاد دارند که قراردادهای هوشمند، آینده ی سازوکارها و قراردادهای سنتی هستند و اجرای آنها کنف بیشتری را نسبت بوسیله قراردادهای سنتی خلق می کند و باعث کاهش خرج های مرتبط با ایجاد یک قرارداد و همین طور ایجاد تکیه گاه بین دو طرف قرارداد می شود.

در ضمن این سیستم، یک سامان مجازی اتریوم (EVM) را نیز برای کاربرها مهیا می بطی ء که نقش برنامه زمانی را برای اجرای قراردادهای هوشمند اتریوم دارد. این ماشین مجازی باعث خلق امنیت برای اجرای کدهایی می شود که بوسیله آنها اعتمادی ندارید و از طرفی تضمین می کند که این کدها با سایر کدهای جهیز تداخلی ایجاد نمی نرم. ماشین رمزی به نعوظ کامل از شبکه اتریوم جدا است که آن را به ابزار کاملی برای تست و بهبود قراردادهای هوشمند تبدیل می یواش. این بستر ارز دیجیتالی بوسیله صیت اتر (Ether) را نیز فراهم می کند. چه کسی اتریوم را ابداع کرده است؟

درون اواخر سال ۲۰۱۳، ویتالیک بوترین ایده خود را درون قالب مقاله سفید (نوعی گزارش معتبر یا تربیت برای کمک به خوانندگان است که به سرود حس یک مسئله، محلول یک مشکل و یا اتخاذ یک غرض تدوین می گردد) عرضه کرد. او این مقاله را برای چند نفر از دوستانش فرستاد و آنها نیز برای بقیه ارسالش کردند. نتیجه این شد که ۳۰ نفر با ویتالیک درون این تک وابستگی گرفتند و تو مورد ایده اش با او صحبت کردند. او منتظر بود که کسی از ایده اش انتقاد کند، ولی این اتفاق رخ نداد.

این پروژه رسما در ژانویه ۲۰۱۴ شناساندن شد. تیم واقعی پروژه اتریوم شامل ویتالیک بوترین، میاهی آلیسی، آنتونی دی لوریو، چارلز هوسکینسون، جو لوبین و گاوین وود بودند. بوترین در میتینگ بیت کوین که تو شهر میامی برگزار شد، اتریوم را به تعلق مندان شناساندن کرد و چند ماه پس ازآن تیم اتریوم پیش فروشی را برای اتر درنظر گرفت که توکن شبکه اتریوم است. شعار آنها جمع آوری تنخواه بخاطر توسعه این جهیز حیات. آیا اتریوم یک ارز دیجیتال است؟

اتریوم یک بستر نرم افزاری است که می خواهد به عنوان اینترنت و اپ استور غیرمتمرکز عمل یواش. چنین سیستمی نیاز بوسیله ارزی دارد تا خرج استفاده از منابع رایانه ای برای اجرای اپلیکیشن ها پرداخت شود. اینجاست که پای اثیر به میان می آید.

سیاله یک اموال دیجیتال است و نیازمند طرف سومی برای پردازش پرداخت ها حلق. هر چند تنها به عنوان یک ارز عمل نمی کند، بلکه نقش بنزین برای اپلیکیشن های غیرمتمرکز شبکه را همچنین دارد. اگر کاربری بخواهد چیزی را داخل یکی از اپلیکیشن های اتریوم تحول دهد، باید بخاطر عمل تغییر در شبکه، هزینه آن را پرداخت کند.

قیمت تراکنش بوسیله صورت خودکار لحاظ می شود و براساس نمونه سوخت موردنیاز برای تبدیل محاسبه می شود. میزان سوخت موردنیاز نیز براساس قدرت رایانه ای و مدت زمان ارتکاب عملیاتی که برای تغییر موردنیاز است، محاسبه می شود. تفاوت اتریوم با بیت کوین چیست؟

وقتی از جنبه ارز دیجیتال به موضوع نگاه می کنیم، شاید اتریوم و بیت کوین شباهت هایی داشته باشند، ولی آنها ۲ پروژه با اهداف متنوع هستند. با اینکه بیت کوین تا حالا خود را به عنوان یک ارز دیجیتال موفق علامت داده است، اما اتریوم بستری است با اهداف مختلف که ارز دیجیتال خود را نیز دارد که بخشی از اپلیکیشن قراردادهای هوشمند این شبکه است.

تا اینکه وقتی ارزهای دیجیتال بیت کوین و اتر را با هم مقایسه می کنیم، تباین های اضافی وجود دارد. به نشانی شهید بیت کوین به طور کلی ۲۱ میلیون ذخیره سکه دارد، اما معیار ذخیره اتر ایجادشدنی عملا بی نهایت است. زمان ایجاد هر بلاک بیت کوین حدود ۱۰ دقیقه است، این زمان برای اتریوم حدود ۱۲ نفس است که نشان از زمان اندک برای تأیید بلاک ها دارد.

از طرفی استخراج بیت کوین نیازمند غلبه رایانه ای و الکتریسیته ای زیادی است که عزب داخل مزارع صنعتی استخراج بیت کوین متناسب دسترس است. اما الگوریتم اثبات کار اتریوم اجازه می دهد تا افراد عادی هم بتوانند دست به استخراج آن بزنند.

بنیانی ترین تفاوت بین این دو، کدهای داخلی اتریوم است که براساس سامان تورینگ کامل ایجاد شده اند، یعنی هر چیزی می تواند در شبکه محاسبه شود تا زمانی که قدرت پردازشی و زمان موردنیاز موجود باشد. بیت کوین این نبوغ را ندارد. با اینکه این قابلیت باعث می شود که کاربران اتریوم از بی نهایت امکان برخوردار باشند، ولی این تاریکی می تواند مشکلات امنیتی خلق کند. اتریوم چطور کار می کند؟

همان طور که قبلا اشاره شد، اتریوم از پروتکل بیت کوین یا همان بلاک چین استفاده می کند، اما آن را برای انجام کارهایی فراتر از تراکنش های مالی تغییر داده است. تنها شباهت این دو بلاک چروک در این است که کامل تاریخچه تراکنش ها را ذخیره می کنند، اما بلاک گره اتریوم کارهایی بیشتری انجام می دهد.

جدا از تاریخچه تراکنش ها، هر نود روی شبکه اتریوم باید آخرین تغییرات رخ گرفته، مفروضات کنونی هر پیمان نامه هوشمند شبکه، همیشگی باقی مانده احصائیه هر کاربر و محل و کد هر قرارداد هوشمند را دانلود درنگ.

می نبوغ بلاک چین اتریوم را به عنوان یک ماشین حالات متناهی تراکنش ها توصیف کرد. تو علوم رایانه، ترانه از ماشین حالات متناهی این است که چیزی می تواند یک سری از ورودی ها را بخواند و براساس آن ورودی ها به یک شرایط متاخر گذار کند. وقتی تراکنش ها انجام شدند، ماشین به یک حالت دیگر گذار می کند.

هر حالت اتریوم حاوی میلیون ها تراکنش است. این تراکنش ها در گروه هایی بوسیله نام بلاک جمع آوری می شوند که هر بلاک بوسیله بلاک قبلی خود زنجیر می شود. اما قبل از اینکه تراکنش بتواند به دفتر کچل افزایش شود، مبدا باید تأیید شود که برای عمل این کار فرایندی به نام استخراج خواه ماینینگ باید صورت بگیرد.

استخراج فرایندی است که وقتی یک گروه از نودها از قدرت پردازشی خود برای اتمام پروتکل از کار افتادن کار استفاده می کنند که درواقع یک پازل ریاضی است. هر چقدر این قدرت پردازشی بیشتر باشد، پازل نیز زودتر محلول می شود. پاسخ بوسیله این پازل همان اثبات فرمان است و تضمین کننده جاه بلاک خواهد وجود.

ماینرهای زیادی تو سراسر دنیا با هم رقابت می کنند تا بلاک جدید را ابداع و تأیید کنند. هر زمان که این فرمان رخساره بگیرد، یک توکن سیاله هم ایجاد می شود و بوسیله ماینر پاداش داده می شود. ماینرها سیلندر فقرات شبکه اتریوم هستند؛ چراکه نه تنها تراکنش ها و هر عملیاتی را تأیید می کنند، بلکه باعث ایجاد توکن های جدید شبکه همچنین می شوند. از اتریوم می استعداد چه استعمال هایی کرد؟

اتریوم به توسعه دهنده ها اجازه می دهد تا اپلیکیشن های غیرمتمرکز خویشتن را ایجاد و راه اندازی کنند. هر سرویس متمرکزی می تواند با استفاده از اتریوم غیرمتمرکز شود. تنها چیزی که می تواند ساختن اپلیکیشن های جدید را محدود کنند، خلاقیت سازنده اپلیکیشن است.

اپلیکیشن های غیرمتمرکز این حجم را دارند که رابطه بین مشارکت ها و کاربران را به نعوظ کلی تحول دهند. این روزها سرویس های زیادی وجود دارند که از دو طرف معامله فقط برای یک سپرده، نرخ تراکنش طلب می کنند. از طرف دیگر بلاک چین اتریوم، مشتری ها را قادر می سازد تا مبدأ واقعی محصولات خریداری شده را پیگیری کنند. اجرای قراردادهای هوشمند اجازه ادا تند و ایمن معاملات را بدون دخالت یک میانجی امکان پذیر می کند.

فناوری بلاک چین خیر تنها پتانسیل این را دارد که سرو هایی برپایه وب را بوسیله نعوظ طاسی تحول دهد، بلکه می تواند صنایعی را که سابقه تمام دارند، به طور کلی تغییر دهد. به عنوان مثال، در صنعت بیمه عمر آمریکا حدود ۷ میلیارد دلار پول وجود دارد که می تواند به صورت شفاف و عادلانه از قاعده بلاک چروک دوباره توزیع شود. همچنین با اجرای قراردادهای هوشمند، خریدار ها می توانند تو صورت تعظیم شرایط قرارداد، به صورت آنلاین التماس بیمه خود را ثبت و آن را آنلاین صیقل کنند.

بلاک چروک اتریوم می تواند توانایی های ذاتی خود مثل اعتماد، شفافیت، امنیت و عملکرد بهینه را بوسیله هر سرویس، تصرف وکار و صنعتی بیاورد.

از اتریوم می استعداد برای ساختن سازمان های غیرمتمرکز خودمختار (DAO) استفاده کرد که کاملا فروزان و رها از هر سنخ دخالتی عمل می کنند. DAO به وسیله کدهای پروگرام نویسی شده و کلکسیون ای از قراردادهای هوشمند سازمان می شود که روی بلاک چین ثبت شده اند. DAO ایجاد شده است تا نیاز بوسیله بی مانند یا گروهی از افراد را برای کنترل از بین ببرد.

مالکیت DAO درون اختیار افرادی است که توکن های آن را بیع کرده اند. البته میزان توکن های خریداری شده برابر با سهام مالکیت از DAO نیست. توکن ها میزان همدستی افراد در پروژه هستند که به آنها حق رأی می دهد. مزایای اتریوم

بستر اتریوم حاوی تمام منافعی است که از بلاک گره متصور هستیم. این بستر در مقابل هر سنخ دخالت طرف سوم، مصون است. یعنی کامل اپلیکیشن های غیر متمرکز و DAO که درون سیستم قرار دارند، توسط هیچ کس کنترل نمی شوند.

هر پروژه بلاک چین براساس یک سری قوانین مورد ارامش ایجاد شده است: یعنی کامل نودهای جهیز باید برای هر تغییری که رخساره می گیرد، موافقت خود را ابراز کنند. این قابلیت، جلوی کلاه برداری، فساد و دخالت بیرونی را می گیرد.

کامل این بستر جاهل متمرکز است یعنی: هیچ نقطه ای برای ضعف وجود ندارد، همه اپلیکیشن ها همیشه آنلاین هستند و خاموش نمی شوند. در ضمن ذات جاهل متمرکز و امنیت رمزنگاری شده باعث شده تا شبکه اتریوم تو برابر هر نوع حمله هکری نگهداری شود. معایب اتریوم

با اینکه قراردادهای هوشمند می خواهند شبکه را تو مقابل دخالت دل محافظت کنند، طرز کار وجود داشتن آنها مناسبت به افرادی دارد که کدهای آن را تالیف اند. همیشه جای خطای انسانی وجود دارد و هر نوع خطایی تو کدها می تواند مورد سوءاستفاده قرار بگیرد. اگر چنین چیزی رخ دهد، هیچ وضع مستقیمی بخاطر جلوگیری هکر از حمله یا سوءاستفاده از اشتباه حیات ندارد. تنها وضع مقابله این است که همه بوسیله توافق برسند و کدها را مکرر بنویسند. هر چند این برخلاف ماهیت بلاک چین است؛ چراکه فراغت بود بلاک گره تغییرناپذیر و ایمن باشد.

در تاریخ ۳۰ آوریل ۲۰۱۶ حمله ای هکری به یک DAO قیافه گرفت و زیاد از ۳٫۶ میلیون توکن اتر به دزدی کردن رفت. هکر از باگی بوسیله نام «بستگی مکرر» داخل کدها استعمال کرده و احصائیه DAO را به یک DAO دیگر که دارای ساختاری مشابه بود، منتقل کرده بود. از دست دادن سرمایه DAO عزب مشکلی نبود که پیش آمد. تکیه گاه کاربران به کچل شبکه اتریوم بی قراری در معرض خطر صبر گرفت و بها اتر از ۲۰ به ۱۳ دلار کاهش معین کرد.